Het begon met een rolletje in een Kodak box. Toch waren de foto’s magisch: bevroren tijd en eigen compositiekeuze. Mijn ouders namen me mee op reis en ik kreeg mijn eerste eigen camera: de Polaroid Colorpack 80. Dezelfde eenvoud, maar nu met direct resultaat. Acht foto’s per doosje, elke druk op de knop was een bewuste beslissing.
Een moment van stilstand, rustige ademhaling en het vastleggen van licht en tijd.
Fotografie werd oefenen in kijken. Kijken en ontdekken, de compositie bedenken. Het lijkt een meditatief pad: loslaten van de dagelijkse werkelijkheid en je richten op verwondering en stillen van onverzadigbare nieuwsgierigheid.
Mijn ademhaling staat nog steeds stil als ik de ontspanknop indruk.
Nieuwe camera’s kwamen met meer mogelijkheden en betere resultaten, maar de schaarste aan opnamen per filmrol en de kosten hielden het bewustzijn scherp.
Tegenwoordig gebruik ik de moderne Nikon Z9 en hoogwaardige Nikkor lenzen, op straat en in de studio. Fotografie blijft voor mij een passie, een manier om de wereld te bevriezen en te delen.